Słowo z Jordanem

Nie zaniedbuj żadnej chwili i wykorzystaj każdy dozwolony środek!
DD II/13

Święty Łukasz nie podaje, kim są ci, którzy niosą do Jezusa paralityka i z powodu tłumu spuszczają go do Niego przez dach. Nie wiemy, kim są dla chorego, że aż tak im zależało. Mam wrażenie, że ci „jacyś mężczyźni” i „mało znany” Franciszek od Krzyża Jordan zrozumieliby się bez słów.

Uświęcajcie się, rośnijcie i mnóżcie się na całej ziemi, aż do wypełnienia czasów w imię Pana! Amen.
Duchowy Testament Ojca Jordana, 8

Dom Maryi w Nazarecie i Dom św. Brygidy w Rzymie. Jedna izraelska dziewczyna i trzech niemieckich kapłanów. I dwie opowieści o Bogu poruszającym do głębi serce człowieka.

Dopóki jest na świecie jeszcze jeden człowiek, który nie zna Boga i nie kocha Go ponad wszystko, nie możesz ani chwili spocząć.
DD II/1

Im dłużej prowadzę tego bloga, tym częściej słyszę: „Skąd ci się to wzięło?”
Długo by mówić, bo moja pasja Ojcem Franciszkiem nie zrodziła się nagle. To nie był impuls. A jeśli już – to wiele impulsów, przez wiele lat. Dzisiaj wiem jedno. Jeśli chcesz zrozumieć Jordanowe „nie możesz spocząć”, nie pytaj dlaczego. Pytaj zawsze: dla Kogo. I daj się Mu prowadzić.

Miej wiarę, ale dobrą wiarę, a będziesz widział!
DD I/186

Historia dwóch niewidomych z dzisiejszej Ewangelii to jak program na Adwent: Idź za Jezusem. Zaufaj Mu w ciemno. A zobaczysz więcej, niż kiedykolwiek.

Szukaj we wszystkim jednomyślności z wolą Bożą!
DD II/23

Znana jest opowieść Jezusa o dwóch domach. Wiadomo – ten chwiejący się na piasku ludzkiej wizji świata – runie. Drugi, utwierdzony na skale, którą jest sam Chrystus – przetrwa. Ojciec Franciszek Jordan rozumiał dobrze, że trwałość domu zależy od wyboru fundamentu. Dlatego wszystko, co w życiu zbudował, oparł tylko na jednym, najsolidniejszym fundamencie – na woli Bożej.

Pracuj dla Pana, bo On sam będzie cię żywił!
DD I/191

Bliski musiał być Ojcu Jordanowi Jezus uzdrawiający i karmiący, o którym opowiada św. Mateusz w dzisiejszej Ewangelii. Choroby i głodu Franciszek od Krzyża doświadczył na własnej skórze. I może też dlatego tyle pasji włożył w budowanie Towarzystwa – by karmić ludzi głodnych Boga.

Nie powinieneś mieć w niczym radości oprócz Boga i tego, co cię prowadzi do Boga.
DD I/74

Wielu wie, że bardzo lubię Łukaszowy styl pisania o Jezusie. Dzisiejsze „rozradował się w Duchu”, raduje i mnie. Radością jest słuchać o Synu, który cieszy się całym sobą z „upodobania” Ojca.

Z całą mocą dąż do tego, żeby święta wiara we wszystkich dzieciach duchowych była stale możliwie wielka i żywa.
DD I/210

Ojciec Franciszek i setnik z dzisiejszej Ewangelii mają wiele wspólnego. Wiara, pokora, zaufanie i zatroskanie o bliźniego, który jest cierpiący – bliskie są im obu. Jeden i drugi myśli o sobie: „nie jestem godzien”. I obaj mają też błogosławioną pewność względem Jezusa: „powiedz tylko słowo…”

Teraz, Panie!
DD II/74

Całe życie jest Adwentem – usłyszałam kiedyś. Nie pamiętam kiedy i od kogo. Ale przypomniałam sobie te słowa trzymając w ręku Dziennik Duchowy – dokument serca Ojca Franciszka Jordana. Czujnego serca człowieka, który całe życie pragnął w tylko jednego – Boga dla wszystkich.