Słowo z Jordanem

Czasie, jakże jesteś cenny!
DD II/69

Jednym z pierwszych impulsów do podjęcia adwentowej inicjatywy z Jordanem było pojawiające się wielokrotnie w jego Dzienniku Duchowym słówko „czas”. Ono kojarzy się mocno z przeżywaniem Adwentu. Przecież „czekać” znaczy szczególnie uważnie zwracać uwagę na czas.

Pamiętaj więc o nas, święty Józefie i wstawiaj się Twoją modlitwą u twego przybranego Syna, lecz nakłoń nam łaskawie także Najświętszą Dziewicę, Twoją Oblubienicę.
DD I/161

Gdyby nie on, Maryja byłaby wobec ludzi matką nieślubnego dziecka i to w dodatku poczętego na skutek zdrady małżeńskiej. Gdyby był innym człowiekiem, być może postąpiłby tak, jak zezwalało bezlitosne w takim przypadku prawo żydowskie. Zgodziłby się na śmierć Ukochanej przez ukamienowanie….i pierwszy rzuciłby w Nią kamieniem.

Proś codziennie bardzo usilnie Boga i Najświętszą Dziewicę i nie ustawaj w tym, żebyś mógł przynieść wielką, Bogu miłą rodzinę mężczyzn i kobiet, tak liczną jak piasek morski i gwiazdy na niebie.
DD I/185

Czy w Twoich stronach urodził się jakiś wielki człowiek?
Nie. Odkąd pamiętam rodziły się zawsze małe dzieci.
Taką anegdotę opowiedział mi kiedyś mój tata. Lubię ją, bo w swej prostocie uświadamia mi, że każda, wielka historia ma jakiś swój – często do bólu zwyczajny – początek.

Staraj się o poznanie prawdy i angażuj się dla niej!
DD I/82

Dobrze się odnajduję w dzisiejszej Ewangelii. I to wcale nie jest powód do dumy. Bo niejedno „Jakim prawem to czynisz?” wypowiedziałam przed Bogiem pretensjonalnym tonem. I niejeden raz powiedziałam Mu: „Nie wiem”, chociaż doskonale znałam odpowiedź.

Staraj się zawsze, tak dobrze jak to możliwe, zachować radosne i pogodne serce.
DD I/152*

Dziś znowu jest ze mną dwóch – jeden i drugi Jan Chrzciciel. Są na innym etapie życia niż wcześniej, właściwie bliżej im już do śmierci. I choć obaj mają wówczas naprawdę „pod górkę”, dają mi lekcję prawdziwej radości, której w niedzielę Gaudete nie może zabraknąć.

A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego i prawdziwego Boga oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.
J 17,3 DD I/178

Gdy czytam w dzisiejszej Ewangelii o przyjściu proroka, z którym ludzie „postąpili jak chcieli”, ponieważ go nie poznali, trochę się trwożę. Bo tak sobie myślę – ile razy Bóg przyszedł do mnie w kimś, na kogo nie chciało mi się zwracać uwagi?

Nie trać nadziei w swym przedsięwzięciu, choćby nawet spotykały cię przeszkody i prześladowania, podejrzenia, kpiny, grubiaństwo i wszelkie możliwe cierpienia.
DD I/151*

Czasy Jezusa, czasy Jordana, nasze czasy – choć tak różne, to w jednym podobne: zawsze pełne opinii. Nie tylko o ludziach. Także o Bogu, który – pośród wielu ludzkich osądów – umiał być Człowiekiem.

We wszelkim swoim czynie i zaniechaniu miej zawsze tylko Chwałę Bożą przed oczyma.
DD I/175

Dziś – na półmetku (już!) Adwentu z Jordanem – Ewangelia wspomina o Janie Chrzcicielu, wielkim nauczycielu adwentowego czuwania. Uśmiecham się, bo imię chrzcielne Ojca Franciszka to Johann Baptist – czyli właśnie Jan Chrzciciel. Dobrze spotkać obu w tym Adwencie. Pierwszy i nie ostatni raz.

Najlepszy Ojcze, patrz, cierpię; pomóż mi, pokaż mi drogę!
DD IV/20

Skoro całe życie jest Adwentem, a życie zawsze ma swoje bolączki, żaden Adwent nie jest wolny od trudu. I dobrze, bo trud może pomóc odkryć sens czuwania: rzeczywiście potrzebuję Boga, któremu nie jest obcy człowieczy los.

Uważaj i bądź czujnym pasterzem dla wszystkich!
DD I/199

Nie ma drugiej takiej – zdaje się mówić Jezus w przypowieści o jednej zagubionej owcy, której trzeba szukać, zostawiając dziewięćdziesiąt dziewięć. I choć słucham dziś o zwierzętach, dostaję lekcję o niepowtarzalności człowieka.