Słowo z Jordanem

A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.
 J 17,3, DD I/83; 178

Nie potrafię znaleźć innych słów z Dziennika Duchowego na dziś. Dla bł. Franciszka od Krzyża były treścią życia i apostolskiego dzieła. Są też głównym mottem życia i działania salwatorianów – jego duchowej Rodziny. Ale w kontekście dzisiejszej Ewangelii znowu uczę się, co znaczą one dla mnie i na ile czuję się „spokrewniona” z Jordanowym pragnieniem poznania Boga.

Wykorzystujmy każdą chwilę na czynienie dobra! Wykorzystujmy czas, nie bądźmy wybredni w pracy! Jest to potężny środek, który przyczynia się do wzrostu braterskiej miłości (…)
Kapituła 9.12.1898

Cytat z kapituły z 9 grudnia i dzisiejsza Ewangelia  przypominają mi o myśli przewodniej tegorocznego Adwentu z Jordanem: Jak wielka to chwila. Mądra uważność na chwile uczy nie wybrzydzać, lecz doceniać i wykorzystywać to, co właśnie się dzieje.

Cieszymy się z potężnej opieki naszych świętych Patronów, zwłaszcza Błogosławionej Maryi, Królowej Apostołów, w której święto Niepokalanego Poczęcia 1881 powstała nasza najmniejsza społeczność – minima nostra Societas.
Bł. Franciszek Maria od Krzyża Jordan

W takim dniu jak ten wszystko się zaczęło. Bo właśnie w Niepokalane Poczęcie salwatorianie świętują swoje „urodziny”.

Pokora jest tronem mądrości, płaszczem łaski, przedsmakiem chwały.
DD II/8

I znów liturgia pomaga mi znaleźć myśl bł. Franciszka Jordana, która koresponduje z dzisiejszym ewangelicznym wezwaniem Jezusa, by przyjść do Niego – cichego i pokornego sercem i od Niego się uczyć.

To nie sprzeciwia się pokorze, uznać w sobie dary Boże. O Panie, czym ja jestem, że Ty o mnie pamiętasz? Co posiadam, czego nie otrzymałbym od Ciebie?
DD I/40

Może to przez św. Mikołaja, ale dzisiejsza przypowieść o zagubionej owcy zdaje mi się być historią o darach.

To samo chcieć i nie chcieć tego samego, to dopiero stanowi o prawdziwej przyjaźni.
DD IV/28

Dzisiejsza Ewangelia prowokuje mnie do opowieści o przyjaźni. O przyjaźni, która nie jest łatwa. Która rodziła się długo i bez której dziś nie wyobrażam sobie ani chwili.

Nawróćcie się, ludy, do Ojca Przedwiecznego, do świętego i sprawiedliwego Boga!
DD I/1

W tę drugą niedzielę Adwentu jest już z nami na adwentowej drodze Jan Chrzciciel, patron bł. Franciszka Jordana z chrztu. Zatrzymuje mnie dziś jedno, wypowiadane przez Jana zdanie: „Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie”. A właściwie – jedno słowo z tego zdania: „idzie”. Jezus nie tylko przyjdzie. On już idzie. W perspektywie końca czasów – On już idzie.

Dopóki znany mi jest jakiś zakątek na ziemi, gdzie Bóg nie jest miłowany, nie mogę pozwolić sobie na chwilę spokoju.
DD I/166

Na dzisiejsze wspomnienie św. Franciszka Ksawerego, patrona misji katolickich, nie sposób znaleźć lepszego cytatu z Dziennika Duchowego. To są jego słowa, któregoś razu spisane przez bł. Franciszka Jordana. I to właśnie zdanie jest inspiracją znanego, Jordanowego: nie możesz spocząć.

Nie ustawajcie w gorącej, pokornej modlitwie, przez akty wiary, nadziei i miłości; szczególnie w tych dniach wołajcie do Boga, abyście otrzymali wielką ufność.
Kapituła 11.02.1898

Dwaj niewidomi, którzy idą dziś za Jezusem głośno wołając o litość, naprawdę dają mi do myślenia. Bo choć nie widzą, to wiedzą. Wiedzą do Kogo, jak i o co wołać.

Wola Boża jest dla was jasna. Waszym zadaniem jest wypełnianie woli Bożej w naśladowaniu Chrystusa. Obyście kiedyś mogli powiedzieć: byłem posłuszny, spełniłem wolę Boga Najwyższego (…).
Kapituła z 13.04.1900

Dzisiejsza Ewangelia to końcówka Kazania na Górze. Przypowieść o dwóch budowniczych, dwóch domach i burzy, w wyniku której tylko jedna budowla ocalała, można nazwać adwentową lekcją pełnienia woli Bożej.