Jeden, który ma ogień gorliwości dla wiary, może sprowadzić cały naród na prawą drogę.
DD I/200
Są dni, kiedy z zachwytem sobie myślę: jak to wszystko się łączy. Kiedy słowo w liturgii potwierdza: naprawdę nie ma przypadków. I odsłania się Boży sens. Może i pomału, bo bywa, że między objawieniem, a zrozumieniem tajemnicy musi upłynąć bardzo dużo czasu. Ale choć dzieje się powoli, to bardzo konsekwentnie.
Czytaj dalej
Dlatego nieustannie studiujcie, medytujcie i przyswajajcie sobie świętą Regułę, księgę prawa, tak abyście jej dokładnie, na ile na to pozwala ludzka słabość, przestrzegali. Ona jest naszą przewodniczką, gwiazdą przewodnią, matką, do której powinniście się przytulić, która nas broni, prowadzi, wskazuje, jak macie pokierować waszym życiem.
Kapituła z 21 czerwca 1901
Od wczoraj nie daje mi to spokoju. Być może powód jest całkiem banalny. Po prostu jakby na dziś to porównanie Reguły Towarzystwa Boskiego Zbawiciela do gwiazdy, której obecność zaznacza także św. Mateusz w Ewangelii na Objawienie Pańskie, a w śpiewanych chyba w każdym kościele „Mędrcach świata” też słychać, że gwiazda Zbawcę im ogłasza…
Czytaj dalej
Bądźcie wdzięczni, proszę was o to na koniec roku, i postanówcie sobie, że przez całe życie będziecie wdzięczni!
Kapituła 31.12.1897
Ilekroć słyszę w Ewangelii w ostatnim dniu roku: „Na początku było Słowo” uśmiecham się – to prawda. Tak się zaczęło. Za wszystkim stoi Bóg. Pisałam już o tym, ale Jordanowe wezwanie do wdzięczności w dniu kończącym rok, zachęca mnie do wspomnienia, które „czytane” Ewangelią, nie przestaje być aktualne i żywe.
Czytaj dalej
Nikt nie może powiedzieć, że dobro jest naszym dziełem – ono jest dziełem Boga. Ale jak by to było, gdybyśmy nie potrafili go uznać?
Kapituła 28.06.1901
Uwielbienie Boga wypowiedziane ustami szczęśliwego ojca – tak kończy się Adwent z Jordanem 2021, przeżywany z jego wezwaniem do wdzięczności. Wybrzmiewająca w Ewangelii na dziś Pieśń Zachariasza gromadzi wszystkie dobre i piękne słowa, jakie powinny tu teraz paść.
Czytaj dalej
Zawsze, gdy ktoś wielbi Boga pobożnie i dziękuje Mu za błogosławieństwa, których udzielił (…), Wszechmogący da mu łaskawie tyle łask duchowych, ile przyniesie Mu modlitw dziękczynnych – gdy nie od razu, to na pewno przy dogodnej okazji.
DD I/76
Jakie to odpowiednie na ten Rok Dziękczynienia: „cieszyli się razem” – opowiada św. Łukasz, zapraszając nas wraz z sąsiadami i krewnymi Elżbiety i Zachariasza do ich domu, gdzie zdarzyło się to, na co tak długo czekali: urodził się syn, któremu: „Jan będzie na imię”.
Czytaj dalej
Nie zapominajcie, że Boga można łatwo poruszyć wdzięcznością, że modlitwa wypowiedziana wraz z dziękczynieniem za otrzymane dobrodziejstwa zostanie wysłuchana.
Kapituła 31.12.1898
W tych ostatnich dniach Adwentu prowadzi nas Maryja. Zwiastowanie, nawiedzenie, a teraz Magnificat, wyśpiewany w domu Elżbiety. Jeśli znów spotkamy te fragmenty, odsłoni się święta prawda, że Maryja nie tylko pomogła swojej kuzynce, ale też nauczyła ją wielbić Boga. Tak czynią ludzie, którzy idą w Jego imię.
Czytaj dalej
Jezu, chcę rozgłaszać Twoje Imię.
Ty wiesz, jak mnie do tego nagli!
DD II/71
Właściwie to denerwujące, że słowo na dziś zatrzymuje mnie na tym, że Maryja poszła do Elżbiety z pośpiechem. I „ani kroku” dalej w medytacji tej Ewangelii. Co za paradoks! I to jeszcze przy bł. Franciszku Jordanie, który jeśli już pisał o pośpiechu to w znaczeniu, żeby go …unikać.
Czytaj dalej
Panie, niech się stanie Twoja wola po wszystkie wieki.
Amen.
DD I/147
Daje mi do myślenia, że dzisiejsza Ewangelia jest „włożona” pomiędzy dwa te same fragmenty słowa Bożego. No bo wczoraj było o spotkaniu Maryi i Elżbiety i jutro też będzie. A dziś – powtórka ze zwiastowania.
Czytaj dalej
Niech twoja radość będzie zawsze pokorna, dobroczynna, skromna i budująca.
DD I/16
W sumie nie brakuje takich momentów w Ewangelii, ale dzisiejsze spotkanie Maryi z Elżbietą jest w Adwencie – radosnym czasie oczekiwania – dobrą receptą na to jak i z czego się w życiu naprawdę cieszyć.
Czytaj dalej
Posłuszeństwo! Jaki spokój ono przynosi!
DD IV/38
Już trwa czas bezpośredniego przygotowania na Boże Narodzenie. Ta ostatnia prosta, na której właściwie nic jest proste i – tak po ludzku – chwilami niełatwo zachować spokój.
Czytaj dalej
Słowo z Jordanem 