Opatrzność Boża stworzyła mnie.
DD I/185
Powiem wprost – czekałam na ten dzień. Czekałam na to, by z Ojcem Jordanem stanąć nad Jordanem. I razem z nim patrzeć na Boga, który wchodzi między grzeszników i wzbraniającemu się przed udzieleniem Mu chrztu Janowi mówi: Pozwól. Przyjmij mnie jak brata z jednego Ojca, byśmy odtąd wszystko robili razem.
Czytaj dalej
Naśladuj świętość Mędrców z betlejemskiej stajni przez postawę wewnętrznego skupienia, które w sercu tworzy sanktuarium! Tam rozmawiamy z Bogiem w najdroższej samotności, do której nic nie ma wstępu prócz Boga i duszy.
DD I/42
Lubię Uroczystość Objawienia Pańskiego. Porusza mnie Bóg, który, całkiem bezbronny, nie boi się ukazać całemu światu. Dzieli się sobą ze wszystkimi ludźmi, chociaż oni – wiemy to z dalszych kart Ewangelii – potem nie zawsze będą Go chronić, rozumieć, szanować, kochać. Poruszający są także ci Mędrcy – pewnie ówczesna elita – którzy pokonali długą drogę, by pokłonić się Dziecku.
Czytaj dalej
Bądź prawdziwym Apostołem Jezusa Chrystusa i nie spocznij, aż nie zaniesiesz Słowa Bożego do wszystkich zakątków świata!
DD I/182
Nazwa tego bloga nie jest przypadkowa. Słowo z Jordanem, bo – tak, jak w dzisiejszej Ewangelii – wszystko zaczęło się od Słowa. I wszystko stało się przez Nie. Pasja Ojca Franciszka także. I pasja wielu innych.
Czytaj dalej
Żyj zawsze w świętej zażyłości z Jezusem, Maryją, Józefem!
DD I/61
Konieczność ucieczki do Egiptu z powodu nienawiści Heroda, pośpiech, tułaczka, samotność w obcej ziemi. I powrót, który wcale nie jest wolny od lęku. To wszystko w jednej Ewangelii. I w jednej Rodzinie.
Czytaj dalej
Niech Bóg błogosławi nas wszystkich, wszyscy Jego jesteśmy.
DD, Ostatnie słowa
To musiał być piękny widok. Stary ojciec trzyma na rękach maleńkiego syna i wychwala Boga za wierność ludziom i obietnicom, które im daje. Naprawdę nie mogło być lepszego zakończenia Adwentu z Jordanem.
Czytaj dalej
Módlcie się, milczcie, bądźcie cierpliwi, a wszystko obróci się na dobre, gdy nadejdzie chwila przewidziana w zamyśle Bożym.
DD II/22
Długo czekali na narodziny dziecka. Usilnie modlili się o nie. Być może, zhańbieni w oczach ludzi, tracili już nadzieję? Aż przyszła upragniona wiadomość – będzie syn. To tak szokujące dla podeszłych w latach małżonków, że Zachariaszowi odbiera mowę.
Czytaj dalej
Daj dni bliźnim. Weź noce [przeznacz noce] na modlitwę w skupieniu.
DD I/64
I znowu historia, której już z Ojcem Jordanem słuchaliśmy. Raptem cztery dni temu. Ale on lubi powtórki. Wie, że do słowa Bożego trzeba ciągle wracać, jeśli chce się na nim zbudować swoje życie. Wiedział to i św. Józef, o którym raz jeszcze wspomina Ewangelia.
Czytaj dalej
Módl się (…) by dobrotliwa Matka potężnie ci pomogła!
DD II/99
Ciągle jeszcze słyszę wczorajszą Ewangelię o zwiastowaniu. Dobrze współbrzmi z dzisiejszą – o nawiedzeniu. „Jakże się to stanie” z Nazaretu i „A skądże mi to” z Ain Karem, na dwa głosy wyśpiewują mi, że Bóg lubi posługiwać się wysłannikami. Czasem to aniołowie, a czasem – ludzie.
Czytaj dalej
Niech stale głęboko przenika cię wszechobecność Boga! Medytuj nad nią czasami, abyś zawsze był jej świadomy!
DD I/141
W tegorocznym Adwencie już raz pochylałam się z Ojcem Jordanem nad sceną Zwiastowania (8 grudnia, Niepokalane Poczęcie). Salwatorianie i salwatorianki świętowali wówczas rocznicę założenia SDS. W mojej parafii – pod wezwaniem NPNMP – był odpust parafialny i początek rekolekcji. A dziś jest zwyczajny dzień. I dobrze, że Ewangelia zaprasza do „medytacji powtórkowej” w codziennych warunkach.
Czytaj dalej
Czasie, jakże jesteś cenny!
DD II/69
Jednym z pierwszych impulsów do podjęcia adwentowej inicjatywy z Jordanem było pojawiające się wielokrotnie w jego Dzienniku Duchowym słówko „czas”. Ono kojarzy się mocno z przeżywaniem Adwentu. Przecież „czekać” znaczy szczególnie uważnie zwracać uwagę na czas.
Czytaj dalej
Słowo z Jordanem 