W górę serca!
DD IV/35
Ostatnimi czasy zaczytuję się w zapisach Ojca Jordana z ostatniej, czwartej części Dziennika Duchowego. To szczególne notatki. Pełne zaufania i pokoju, choć pisane przez człowieka pełnego cierpień. Słowa cytowane u góry także obejmują taki czas. Pół roku później Franciszek Maria od Krzyża będzie miał udar, potem drugi, zaczną się objawy choroby nowotworowej. Ale choć ciało będzie miał coraz bardziej zmęczone – serce zawsze skieruje w górę.
Czytaj dalej
Cześć [do Maryi] jest jedną z najpotężniejszych pomocy dla gorliwości kapłańskiej!
DD II/108
Towarzyszy mi to pytanie od początku tej nieszczęsnej pandemii. Jak? Jak to będzie? Jak wytrzymać tyle w domu? Jak pracować zdalnie? „Jak” jest w mojej modlitwie, wspartej pomocami wprost od salwatorianów: Jak radzić sobie z lękiem? Jak prowadzić życie duchowe? Jak modlić się liturgią, skoro udział w niej wciąż mam ograniczony?
Czytaj dalej
„Stała Matka boleściwa”, abym połączył się z Bogiem, z Jezusem, moim Umiłowanym, aby z Nim cierpieć, żyć i umierać.
DD I/90
Lubię ten dzisiejszy, krótki fragment z Ewangelii według św. Jana (por. J 19,25-27). Testament z krzyża. Ujmuje mnie, że w ostatnich chwilach życia Jezusa tak wyraźnie zarysowuje się Jego miłość do dwóch najbliższych Mu osób.
Czytaj dalej
O Panie jestem Twoim sługą, Twoim sługą i synem Twojej służebnicy (mianowicie) Świętej Dziewicy.
DD I/32
Pomyślałam sobie – no to pięknie. Maj, Maryja, Jordan i Eucharystia. Bo o niej przecież mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Jak ich spotkać w jednym wpisie, inaugurującym inicjatywę, o której na razie można powiedzieć: szaleństwo? Jak zacząć Maj z Jordanem nie tylko kartką w kalendarzu?
Czytaj dalej
Staraj się rozważać i studiować Pismo Święte, w nim się zatapiać.
DD I/139
Dobrze się czuję przy uczniach idących do Emaus w dzisiejszej Ewangelii (por. Łk 24, 13-35). Choć trudno powiedzieć, żebym przez co najmniej ostatni miesiąc była „w drodze”, jak oni. A może jednak byłam?
Czytaj dalej
Módl się błagalnie do Boga Ojca przez Jezusa Chrystusa i przez Jego Pięć Najświętszych Ran o święte i miłe Bogu życie i kiedyś o dobre odejście do Twojego ukochanego Oblubieńca!
DD I/194
To jest historia o miłości. O niezwykłej miłości Boga do człowieka, który uczy się kochać pośród lęków i wątpliwości. I o miłości człowieka do Boga, który poruszony wyłącznie miłosierdziem, odpowiada na najprawdziwszą ludzką potrzebę, choćby oznaczało to odsłonięcie najświętszych ran.
Czytaj dalej
Bądźcie wdzięczni Bogu, waszym przełożonym, waszym dobrodziejom i w ogóle wszystkim. To sobie postanówcie, żeby przez całe życie okazywać się głęboko wdzięcznymi.
Zachęty i Upomnienia, Wdzięczność (36,1)
Chrystus zmartwychwstał! Chciałoby się biec – jak Piotr i Jan do grobu, by to zobaczyć. Jeszcze mamy twarz mokrą od łez jak Maria Magdalena, bo zdawało się, że pandemia nam Go zabrała. A On staje przed nami, gdy jeszcze kulimy się w kącie domu i mówi z czułością: Piotrze, Zuzanno, Bożeno, Barbaro, Ewo, Marto, Anno, Sylwio, Zdzisławo, Stanisławie, Sławomirze, Bartłomieju, Małgorzato…
Czytaj dalej
Bóg będzie mówił za tych, którzy milczą. Będzie triumfował za tych, którzy cierpią. Wynagrodzi cierpliwość przez szczęśliwe zakończenie.
DD II/22
Cisza jest najpiękniejszym rozważaniem Męki Pańskiej – przeszło mi przez głowę podczas wczorajszej Drogi Krzyżowej z Papieżem Franciszkiem, kiedy została zapowiedziana dwunasta stacja i wszystko zamilkło na dłuższą chwilę. Wielkie rekolekcje świata wciąż trwają. Wyciskają się na twarzy Ojca Świętego, cierpiącego z całym Kościołem. A towarzyszące temu milczenie to najgłębsze dotknięcie Ewangelii.
Czytaj dalej
„Wykonało się”:
ze względu na wolę Ojca,
ze względu na siebie samego,
ze względu na ludzi.
To jest dzieło zbawienia.
Żyj tak, żebyś u końca życia mógł powiedzieć:
„Wykonało się!” (J 19,30)
DD III/24
Ostatnie słowa są szczególnie cenne. Może dlatego, że zwykle są krótkie. Zdają się uciekać, urywane bólem i cierpieniem. Trzeba wytężyć słuch, by nic nie uronić. Trzeba szerzej otworzyć serce, żeby wszystkie mogły tam bezpiecznie trafić.
Czytaj dalej
Kapłani dają oparcie chwiejącej się ziemi.
DD I/174
Ojcze Franciszku,
ty wcale nie potrzebujesz tego bloga. Nigdy nie potrzebowałeś mówić zbyt wiele o sobie. Zawsze liczył się tylko On – Zbawiciel.
Słowo z Jordanem 