Słowo z Jordanem

Dalej chcę czytać Pismo Święte z największą czcią i pobożnością, bez pośpiechu, bardziej spokojnie i uważnie, wyjątkowo uważny na wszystko, co mi pomoże stać się pokornym.
DD I/68

Zmienił się na chwilę świat i nasze życie. Zmieniły się zasady pracy i formy kontaktu. I w tej bardzo dynamicznej sytuacji jakoś koją mnie słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.”

Daj mi gorejącą miłość, która nigdy nie oziębnie ani się nie skończy i pozwól mi posiadać Ciebie, mojego Umiłowanego, tutaj i na tamtym świecie na wieczność. Amen.
DD I/107

Codziennie rano uczestniczę we Mszy Świętej, sprawowanej przez Arcybiskupa Grzegorza Rysia. Nigdy wcześniej nie miałam tej możliwości. Spotykam tam też moją znajomą. We wspólnocie sióstr, które są obecne na transmitowanej przez internet Eucharystii jest siostra Monika, z którą poznałam się na studiach z teologii. Byłyśmy na jednym roku. Kiedy widzę ją na ekranie mojego laptopa, podczas gdy przyjmuje komunię świętą, myślę sobie – nie jestem sama. Kościół jest jeden. Jedno Ciało Chrystusowe. Miłosierdzie Boże nie izoluje nikogo. I zawsze patrzy na wszystkich…

(okazujemy się sługami Boga przez wszystko): przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków, w chłostach, więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, nocnych czuwaniach i w postach…wśród czci i pohańbienia, przez dobrą sławę i zniesławienie.
2 Kor 6,4-5.8
DD IV/29-30

Jezus mówi dziś o proroku „niemile widzianym” w swojej ojczyźnie, kiedy wraca do Nazaretu (por. Łk 4, 24-30). Czyli do domu. Do miejsca, gdzie dorastał. Gdzie wszyscy znali Jego i Jego Rodziców. Wraca tam, gdzie ostatecznie niewiele udało Mu się zdziałać. Na dodatek teraz słuchacze chcą się Go pozbyć.

Ty jesteś pożądaną manną, pełną rozkoszą dla tych, którzy Cię znają.
DD I/208

Nie myślałam, że Jezus, zmęczony drogą, siedzący sobie przy źródle, może być aż tak bliski jak dziś. I że posłuszeństwo i pokora ponad tym co „moje”, stanie się usłyszanym przez Niego wołaniem: „Panie, daj mi tej wody!”

Nigdy nie trać nadziei, moje dziecko! Ja jestem twoim Ojcem, twoim potężnym Obrońcą, Wszechmogący. Zaufaj mi mocno i przylgnij do mnie serdecznie.
DD IV/28

W Ojcu wszystko ma sens – usłyszałam wczoraj na konferencji on-line prosto z salwatoriańskiego Domu Słowa, gdzie poznałam Franciszka Jordana. To doskonałe streszczenie dzisiejszej Ewangelii. I w ogóle – najlepszy komentarz do tego, co już w życiu za nami i jeszcze przed nami.

Nie zapomnij cudów Boga!
DD I/67

Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach (Mt 21,42) – przypomina dzisiejsza Ewangelia (por. Ps 118,23), w której Jezus opowiada przypowieść o dzierżawcach winnicy. Poruszające są te słowa o cudzie w historii bolesnego odrzucenia jednych przez drugich. I w naszej historii, dziejącej się tu i teraz.

Jeśli nawet wewnętrzne i zewnętrzne cierpienia są tak wielkie, jeśli cię dręczą ciemności i lęki i jeśli nie widać już żadnego wyjścia, to ufaj mocno Bogu, zjednocz się z Nim jeszcze mocniej (…). Bóg nie będzie cię doświadczał ponad siły; doprowadzi sprawę do dobrego końca.
DD II/87-88

Zdarza się, że kończę lekcje razem z ostatnim dzwonkiem. Tak, jak wczoraj. Wyszłam ze szkoły ostatnia. Była już pusta, taka, jak będzie od dziś przez najbliższe dwa tygodnie. „Czy to kara Boża, ten koronawirus?” – spytał zaczepnie na odchodne jeden z uczniów. Nie mnie pierwszej zadają takie pytania, więc częściowo odpowiedziałam cytatem, który znalazłam na jakimś kapłańskim blogu: „Wiesz co, myślę, że Bóg jest zbyt zajęty czynieniem miłości, by mieć czas na zsyłanie wirusów. I chyba najwyższa pora, żebyśmy brali z Niego przykład”.

Szukamy sukcesów? Osiągniemy je, jeżeli będziemy ich oczekiwać wyłącznie od łaski, oczywiście nie zaniedbując takiej z nią współpracy, jakiej żąda Bóg; i sukcesy będą zwykle tym większe, im mniej znajdziemy w nich uznania i jeśli dojdą do skutku wśród przeciwności i w cieniu krzyża.
DD II/101

Rozumiem matkę synów Zebedeusza z dzisiejszej Ewangelii (Mt 20, 17-28), która prosi o to, by Jakub i Jan mogli siedzieć przy Jezusie w Królestwie Bożym. Rozumiem, chociaż wcześniej, przy lekturze świętego tekstu, zdarzało mi się na nią oburzać. Ale kiedy znalazłam ją u św. Mateusza wśród kobiet, które zostały z Jezusem do końca (Mt 27,56) – zapragnęłam ją zrozumieć.

Kaznodzieja, który pokazywałby swoim życiem, czego naucza innych, miałby nadzwyczajnych zwolenników.
DD I/31

Bądźmy realistami – zamiast słowa kaznodzieja można tu wpisać inne. Wezmę coś z mojego podwórka: Nauczyciel. Katecheta. Animator. Albo inna posługa, czy funkcja. W każdym przypadku chodzi o jedno – o prawdę.

Bądź miłosierny, ponieważ Bóg też jest miłosierny!
DD I/93

Ewangelia na dziś mówi, że odmierzą mi taką miarą, jaką i ja mierzę (por. Łk 6, 36-38). Jeśli sama sobie wyznaczam miarę, którą i mnie odmierzą, to muszę siebie uczciwie zapytać – jaka jestem? Jaka jestem naprawdę?